مننژیوم

به توموری که از لایه های محافظ مغز منشاء می گیرد، مننژيوم گفته می شود. این تومورها اغلب خوش خيم بوده و اگر خیلی بزرگ نشده باشند مغز را درگیر نمي کنند. مننژیوم بیشتر در زنان دیده می شود. در مردان و بخصوص در کودکان بسیار کمتر رخ می دهد. علائم بیماری بستگی به محل تومور دارد. از آنجا که این تومورها خوش خیم بوده و رشد آهسته ای دارند، ممکن است قبل از بروز علائم بسیار بزرگ شده باشند. اگر تومور در سطح مغز ایجاد شده باشد، علائم بیماری عبارت خواهند بود از سردرد، تشنج، اختلالت رفتاری و یا ضعف اندام ها در یک سمت بدن. بیمار ممکن است یک یا چند علامت را داشته باشد. دسته دیگری از این تومورها آنهايي هستند که در قائده جمجمه اتفاق می افتند. در این بیماران اختلال در عملکرد اعصاب جمجمه ای مانند بینایی، شنوایی، بویایی و امثال آن بيشتر دیده می شود.

برای تشخيص بیماری باید از MRI با و بدون تزريق ماده حاجب استفاده كرد.

اگرچه اين تومورها در سي‌تي اسكن مغزي هم بخوبي قابل رويت هستند اما MRI جزئيات بيشتري را نشان داده و كمك بيشتري به جراح مي‌كند. گاهي لازم است براي بررسي عروق مغزي در مجاورت ضايعه از آنژيوگرافي نيز استفاده كرد.

جراحي:

بيمار يك روز قبل از جراحي بستري شده و آزمايشات و مشاوره‌هاي لازم انجام مي‌شود. معمولا براي بيمار داروهاي ضد تشنج و دگزامتازون تجويز مي‌شود. بيمار استحمام كرده و موي قسمت مورد نظر جراحي تراشيده مي‌شود. از طريق كرانيوتومي جمجمه باز شده و به كمك ميكروسكوپ جراحي و انواع تجهيزات برنده و مكنده تومور خارج مي‌شود.

پس از عمل بيمار به بخش مراقبتهاي ويژه منتقل شده و بر اساس وضعيت بيمار يك يا چند روز را در آنجا سپري مي‌كند. پس از پايدار شدن وضعيت بيمار به بخش رفته و براساس نظر پزشك جراح مرخص مي‌شود. در هنگام ترخيص دستورات لازم به بيمار داده مي‌شود.

بسياري از بيماراني كه مبتلا به مننژيوم هستند قيل از جراحي مبتلا به تشنج شده‌اند. خارج كردن تومور اغلب نياز به داروهاي ضد تشنج را كم مي‌كند اما ممكن است نتوان داروها را قطع كرد. علاوه براين هر عمل جراحي مغز ممكن است باعث بروز بيماري تشنج شود لذا تمام بيماران بايد پس از عمل تا زماني كه پزشكشان لازم مي‌داند داروي ضد تشنج مصرف كنند.

منژيوم‌ها تومورهاي خوش‌خيمي هستند كه در صورت تخليه كامل احتمال عود آنها ناچيز است. اما گاهي ممكن است تومور را نتوان به صورت كامل تخليه كرد. در اين صورت مي‌توان به كمك آزمايشاتي كه روي نمونه تومور انجام مي‌شود درجه بدخيمي آنرا مشخص كرد. در صورت بالا بودن آن بهتر است بيمار تحت پرتودرماني قرارگيرد و در غير اين صورت مي‌توان بيمار را با انجام دورهاي MRI تحت نظر گرفته و در صورت رشد ضايعه مجددا عمل جراحي انجام شود.